Gdańsk miastem małych odległości

Chcemy miasta zwartego. Wzorem są dla nas miasta Niderlandów i nasze dzielnice, takie jak Dolny Wrzeszcz czy stara Oliwa, zapewniające potrzebne do życia usługi w zasięgu dostępnym dla pieszych. Chcemy, aby mieszkańcy Gdańska nie musieli pokonywać znacznych odległości co centrum, aby zaspokoić swoje potrzeby życiowe. Dlatego:
  • dokonamy przeglądu i rewizji planów zagospodarowania przestrzennego w celu uszczegółowienia planów zbyt ogólnych i zapobiegania konfliktom z mieszkańcami,
  • będziemy promować zabudowę pierzejową dla komfortu i bezpieczeństwa mieszkańców,
  • dostępnymi środkami prawnymi walczyć z grodzeniem całych osiedli oraz kompleksów naukowo – edukacyjnych i biurowych,
  • lokalizację wysokościowców należy ograniczać do stref poza obszarami niskiej zwartej zabudowy i uzależnić od zgody mieszkańców,
  • Centralne Pasmo Usługowe (wzdłuż Grunwaldzkiej)nie tylko dla biurowców,
  • będziemy promować zalesianie na obszarach wrażliwych retencyjnie,
  • ograniczymy sprzedaż gruntów miejskich do niezbędnego minimum, aby zachować tereny pod usługi publiczne i budowę mieszkań komunalnych,
  • w każdej dzielnicy powinny funkcjonować ośrodki dziennej opieki nad dziećmi, osobami starszymi i niepełnosprawnymi, dom sąsiedzki, ośrodek kultury, punkt podstawowej opieki zdrowotnej, park lub inna przestrzeń rekreacyjna, obiekty sportowe,
  • w związku z globalnym ociepleniem stworzymy masową sieć prostych, tanich kranów z wodą pitną, przede wszystkim w miejscach uczęszczanych przez dzieci i seniorów (np. place zabaw, tereny rekreacji i wypoczynku itp.),
  • w porozumieniu ze społecznościami dzielnicowymi zagospodarujemy rezerwę pod Drogę Czerwoną,
  • przygotujemy posłankom i posłom projekt ustawy ograniczający dzikie usługi hotelowe,
  • ograniczymy rozlewanie się miasta w kierunku zachodnim i południowym, wykorzystując
    przerwy w zabudowie i nieużytki w istniejących dzielnicach.

Gdańsk jak Wiedeń: mieszkania na wynajem dla wszystkich

Samorząd ma ustawowy obowiązek zaspokajania potrzeb mieszkaniowych. Finansowane ze środków publicznych budownictwo wpływa też korzystnie na ceny najmu. Będziemy wspierać budowę mieszkań na wynajem dla mieszkańców o zróżnicowanych dochodach, dostępnych dla młodych zbyt „zamożnych” na mieszkanie komunalne i nie dość zamożnych na kredyt hipoteczny, poprzez:
  • budowę mieszkań komunalnych na gruntach miejskich,
  • urealnienie i obniżenie kryteriów uprawniających do mieszkania komunalnego, aby więcej osób miało szansę na taki lokal,
  • porozumienie polegające na zgodzie prywatnego inwestora na regulowany czynsz w zamian za ulgi w podatku od nieruchomości,
  • rewitalizację i renowację budynków mieszkalnych poprzez większe i skuteczniejsze wykorzystanie środków unijnych, zwłaszcza na remont tysięcy gdańskich pustostanów,
  • w większym stopniu będziemy wykorzystywać środki Regionalnego Programu Operacyjnego na remonty mieszkań komunalnych i walkę z bezdomnością.

Gdańsk miastem dobrej miejskiej komunikacji

Z korkami poradzimy sobie, rozwijając system transportowy w sposób zintegrowany z priorytetem dla pieszych i komunikacji zbiorowej poprzez:
  • projektowanie przestrzenne miasta małych odległości – osiedli zwartych ze wszystkimi potrzebnymi do życia funkcjami na miejscu,
  • audyt przejść dla pieszych i przejazdów dla rowerzystów pod kątem ich bezpieczeństwa w celu zharmonizowania potrzeb i bezpieczeństwa pieszych oraz odpowiedniej przepustowości,
  • jednopoziomowe przejścia naziemne, rewizję czasu nadawania sygnału zielonego dla pieszych,
  • stopniową likwidację przejść podziemnych i kładek, zastępowanych przejściami naziemnymi, co ułatwi poruszanie osobom starszym czy rodzicom, obniży koszty utrzymania ponoszone przez miasto,
  • tam, będzie nie będzie możliwe wyznakowanie przejścia naziemnego, będziemy dążyć do wyposażenia schodów w tory dla wózków, we współpracy z odpowiednimi właścicielami gruntu (przede wszystkim spółkami z grupy PKP),
  • ciągi piesze użytkowane licznie przez osoby z niepełnosprawnościami (szczególnie starsze) będziemy wyposażać w ławki i przysiadki (miejsca do oparcia się i krótkiego odpoczynku),
  • pełną integrację taryfową w oparciu o taryfę SKM (sieć ZTM odpowiednikiem jednej (pierwszej) strefy taryfowej SKM, przejazd systemami ZTM i SKM za opłatą w wysokości dotychczasowej liczby stref taryfowych SKM + 1 (dodatkowa strefa ZTM),
  • jeden wspólny bilet na tramwaje, autobusy i SKM, co jest nierozwiązanym problemem mieszkańców Trójmiasta od wielu lat,
  • zwiększenie częstotliwości kursowania na niektórych liniach tramwajowych i autobusowych, intensywniejsze wykorzystywanie linii tramwajowych przez ul. 3 Maja i Jana z Kolna,
  • budowa odcinków łączących linie tramwaju Południe – Piecki – Wrzeszcz oraz połączenia linii przez Górny Wrzeszcz i przez Zaspę,
  • zintegrowanie przewozów autobusowych z tramwajowymi, włączając sieć midibusowych linii dowozowych (elektrobusy) wewnątrz osiedli,
  • zwiększenie odpowiedzialności i udziałów w spółce PKP SKM, a tym samym wzmocnienie połączeń wewnątrzmiejskich (np. nocne na linii PKM),
  • wykorzystanie pociągów PolRegio w skomunikowaniu Oruni-Lipców-Świętego Wojciecha i dzielnic przyległych, zwłaszcza Oruni Górnej (budowa nowych przystanków za pieniądze unijne),
  • stopniowe wykorzystanie sieci kolejowej na terenie miasta do wprowadzenia w przyszłości tramwaju dwusystemowego (na wzór systemu Karlsruhe) – który pojedzie zarówno po torach tramwajowych, jak i kolejowych na liniach: I Ujeścisko (nowa zajezdnia) – Migowo-Piecki-SKM Politechnika (węzeł integracyjny) -Kolonia-Nowy Port z powiązaniem z promem na Westerplatte; II Ujeścisko-Migowo-Brętowo PKM-Niedźwiednik PKM-Strzyża PKM-Oliwa,
  • sieć małych promów pieszo-rowerowych w dzielnicach położonych nad Martwą Wisłą,
  • przestrzeganie trójpodziału infrastruktury rowerowej (drogi dla rowerów przy ulicach o największym natężeniu ruchu samochodowego, pasy dla rowerów na ulicach o średnim ruchu, ruch współdzielony w ramach strefy Tempo-30) ze względu na bezpieczeństwo uczestników ruchu,
  • połączenie rowerowe górnego i dolnego tarasu, w szczególności drogi na Chełm, do Matarni i na Osowę. Budowa drogi dla rowerów wzdłuż Armii Krajowej,
  • rozwój systemu miejskiego roweru metropolitalnego (liczba rowerów miejskich przynajmniej 1/1000 mieszkańców, 30 stacji dokujących, z odległościami maksymalnie 600 metrów wzdłuż SKM),
  • uporządkowanie i oznakowanie sieci alternatywnych tranzytowych połączeń rowerowych we współpracy z sąsiednimi samorządami,
  • w projektowaniu budowy nowych dróg samochodowych nadanie priorytetu obwodnicom, zarówno metropolitalnym, jak i lokalnym (drogi wyprowadzające tranzyt poza obszary zwartego budownictwa),
  • budowa dużych parkingów tam, gdzie potok samochodów trafia na pierwsze posterunki szybkiego transportu publicznego: tramwaje i kolej.

Gdańsk miastem słuchającym mieszkańców

Chcemy, aby rady dzielnic miały rzeczywisty wpływ na rozwój swoich dzielnic. Nie można marnować potencjału radnych dzielnic i ich społecznej pracy. Dlatego zamierzamy:
  • wprowadzić obowiązek zasięgania opinii rad dzielnic w sprawie podejmowanych przez organy samorządu decyzji dla danej dzielnicy – tak jest np. w Poznaniu,
  • przyznać radom dzielnic prawo do wnoszenia do Rady Miasta projektów uchwał w sprawach istotnych dla mieszkańców dzielnicy, przy poparciu co najmniej 3/5 składu rady,
  • zwiększyć pulę środków do dyspozycji dzielnic do 5 mln zł począwszy od 2019 r i przez kolejne 5 lat do 25 mln zł,
  • obecnie dla 34 rad dzielnic jest to ok. 1,7 mln zł rocznie; Poznań na 42 rady osiedla przeznacza rocznie 35 mln zł (w tym 23 mln zł na zadania statutowe i 12 mln zł na zadania inwestycyjno-remontowe, o których decydują rady osiedli). W Gdyni na 22 rady dzielnic przeznacza się rocznie aż 7 mln zł,
  • przyznać osobom legalnie wynajmującym mieszkania w danej dzielnicy prawo do głosowania w wyborach do rady dzielnicy, w budżecie obywatelskim i uwzględnienie takich osób przy rozdziale środków dla rady,
  • zmniejszyć liczbę radnych, połączyć funkcję przewodniczącego rady z funkcją przewodniczącego zarządu, przyznać drobną rekompensatę radnym dzielnicowym na koszty związane z pełnieniem mandatu, np. związane z komunikacją,
  • połączyć wybory do Rad Dzielnic z wyborami do Rady Miasta Gdańska, aby zwiększyć frekwencję i obniżyć koszty,
  • umożliwić radom dzielnic finansowanie kosztów związanych z informowaniem o działaniach
    radnych dzielnicy,
  • wprowadzić kadencyjność na stanowisku przewodniczącego Zarządu, wybieranego w wyborach bezpośrednich, najdłużej przez dwie kadencji.

Umożliwimy mieszkańcom stały i skuteczniejszy niż obecnie udział w dialogu z miastem poprzez:

  • publikowanie i poddawanie głosowaniu społecznemu projektów uchwał i planów władz Miasta (poprzez internet, w radach dzielnic, domach sąsiedzkich, itp.),
  • wynik głosowań nie będzie wiążący dla władz miasta, ale pozwoli ocenić, które z planowanych działań spotykają się z zainteresowaniem, aprobatą lub krytyką mieszkańców,
  • upublicznienie wyników głosowań,
  • zobowiązanie władz miejskich do przeprowadzenia szerszych konsultacji społecznych w
    przypadku znacznej przewagi głosów na nie.

Gdańsk miastem artystów i badaczy

Gdańsk w 2017 roku przeznaczył na działania kulturalne blisko 100 mln zł, w tym ponad 90 mln zł na instytucje kultury i ich renowacje (cześć we współpracy z Urzędem Marszałkowskim), a jedynie ok. 7 mln zł wydano na działania kulturalne pozainstytucjonalne.
Lepszy Gdańsk stworzy poszerzoną ofertę kulturalną o wysokiej jakości artystycznej, dostępną także dla osób o niskich dochodach i niskich kompetencjach kulturowych. Kultura dla wszystkich! – to przewodnie hasło Lepszego Gdańska.
Kulturę tworzą artystki i artyści, badacze/ki i naukowcy oraz kuratorzy/ki i animatorzy/rki kultury pracujący z mieszkańcami. Priorytetowo wesprzemy działania rozproszone i wieloletnie, a więc inaczej, niż obecne władze, stawiające na „festiwalowość”, które nie dają trwałych efektów w poszerzaniu kompetencji i zainteresowań kulturalnych gdańszczanek i gdańszczan.
Wesprzemy edukację artystyczną oraz badania w obszarze humanistyki i innych dziedzin społeczno-kulturalnych.

Kultura małych odległości – dzielnicowe ośrodki kultury

W Mieście Małych Odległości priorytetowym elementem pakietu dzielnicowego uczynimy ośrodek kultury, w wielu dzielnicach połączony z obecną placówką Gdańskiego Archipelagu Kultury, z filią Wojewódzkiej i Miejskiej Biblioteki Publicznej w Gdańsku oraz prężnie działającymi miejscami kultury (prywatne klubokawiarnie, galerie, spółdzielnie i kolektywy artystyczne itp). W ośrodku kultury niezbędne będą działania grup amatorskich, jak i działania artystyczne profesjonalnych twórców. Ośrodki kultury będą współpracowały z obecnymi domami sąsiedzkimi i radami dzielnic, placówkami edukacji, będą też pełniły rolę dzielnicowych kin studyjnych, sal wystawienniczych i wielofunkcyjnego studia artystycznego. Będą też miejscem amatorskich działań mieszkańców i salami z zajęciami edukacji artystycznej dla dzieci i młodzieży.

Miasto, artyści i artystki – współpraca we wzajemnym szacunku

Będziemy wspierali gdańskich twórców, jednocześnie maksymalnie szanując ich autonomię artystyczną.

Ujednolicimy i umieścimy w jednym organie decyzyjnym wszystkie dotychczasowe programy wsparcia sztuki, a także badań naukowych, ponieważ wiele z badań z dziedziny humanistyki poruszasię na pograniczu twórczości artystycznej. Organ ten będzie autonomiczny, a jego decyzje będą oparte o przejrzysty i jawny system kryteriów punktowych. Zarówno kryteria te, jak i sam skład komisji, zostaną wyłonione w dialogu ze środowiskami twórców, gdańskich uczelni oraz instytucji kultury. Organ ten przejmie także znaczną cześć kompetencji i zasobów dotychczasowego Wydziału Promocji i Komunikacji Społecznej Urzędu Miasta oraz Biura Kultury. Niezależny, zewnętrzny audyt kompetencji dotychczasowych przenikających się instytucji i wydziałów uwolni zasoby finansowe, które będzie można przeznaczyć na podstawowy cel, jakim jest wsparcie artystów i artystek oraz badaczy i badaczek.

Mądre kształtowanie istniejących i nowych instytucji

Jesteśmy przeciwni budowie nowego gmachu dla Muzeum Gdańska. Z pełnym przekonaniem wspieramy jednak stworzenie nowoczesnej multimedialnej wystawy o historii Gdańska, która będzie podzielona na poszczególne części, eksponowane w obecnych filiach Muzeum Gdańska. Środki planowane przez obecne władze Gdańska na budowę nowego gmachu przy ul. Rycerskiej przeznaczymy na wsparcie nauki i podwyżki dla już zatrudnionych badaczek i badaczy oraz pracowników kultury (kuratorów, menadżerów kultury, twórców itp.).

Popieramy powstanie muzeum sztuki współczesnej. Powinno ono zagospodarowywać istniejące lub odbudowywane obiekty. Pozwoli to na oszczędności i lepsze zabezpieczenie tkanki zabytkowej w różnych dzielnicach. Zdajemy sobie sprawę, że może to oznaczać konieczność użytkowania więcej niż jednego budynku, jest to jednak całkowicie zgodne z naszym postulatem rozpraszania obiektów kultury w dzielnicach. Chcemy, by priorytetową funkcją muzeum była odważna działalność kreująca kulturę oraz edukacja artystyczna, nie zaś martwe gromadzenie zbiorów.

Wesprzemy powstawanie i działalność spółdzielni i kolektywów artystycznych oraz społecznie wrażliwych galerii / klubokawiarni.

Gdańsk miastem dobrej edukacji

Samorząd ponosi konstytucyjną i ustawową odpowiedzialność za prowadzenie publicznych szkół i nie może jej przekazywać podmiotom niepublicznym. Aż 40% szkól podstawowych w Gdańsku to szkoły niesamorządowe. Słabe szkoły prywatne to kształcenie gorszej jakości, a zamożne to nierówność szans. Drogie prywatne żłobki i przedszkola nie są dostępne dla mieszkańców naszego miasta i nie zawsze dają gwarancję najlepszej opieki dla dzieci. Właśnie dlatego:
  • skończymy z systemem zachęt do zakładania szkół niesamorządowych, z wyłączeniem placówek kształcenia uczniów o specjalnych potrzebach edukacyjnych,
  • zamiast drogich prywatnych żłobków, przedszkoli – tanie placówki opieki dla dzieci, w formie modułowej,
  • stworzymy sieć poradnictwa i terapii psychologicznej oraz zwiększymy liczbę poradni psychologiczno-pedagogicznych, rozszerzymy ich ofertę terapeutyczną skierowaną do całych rodzin,
  • wdrożymy miejski program wsparcia dla nauczycieli wspomagających,
  • zagwarantujemy w budżecie miasta wystarczające środki na zapewnienie dowozu uczniów wymagających wsparcia w transporcie – przez cały okres roku szkolnego,
  • lekcje religii i etyki na pierwszej lub ostatniej godzinie lekcyjnej. Publiczne przedszkole wolne od różnicowania dzieci ze względu na wyznanie,
  • zobowiążemy dyrektorów szkół do zapewnienia opieki pedagogicznej nad uczniami niebiorącymi udziału w lekcjach religii i etyki w formie twórczych i rozwojowych zajęć,
  • zapewnimy zajęcia dla dzieci i młodzieży, które pozwolą im rozpoznać przemoc seksualną ze strony dorosłych i zaalarmować rodziców lub nauczycieli o „złym dotyku”,
  • zapewnimy wystarczające środki finansowe na organizację półkolonii dla dzieci w dniach wolnych od zajęć lekcyjnych przypadających na dni robocze,
  • „odmrozimy” dodatki motywacyjne dla nauczycieli i funkcyjne dla kadry kierowniczej szkół.

Gdańsk taniej energii, czystego powietrza i wolny od powodzi.

Ochrona środowiska to dzisiaj kwestia zdrowia i bezpieczeństwa. Ze wszystkich miast wojewódzkich tylko Gdańsk posiada 50-80-metrową skarpę ściśle przylegającą do całego pasa metropolitalnego, która powoduje gwałtowne spływy burzowe i zalewanie centralnych dzielnic miasta. Postępujące globalne ocieplenie sprawia, że powodzie burzowe będą jeszcze gwałtowniejsze.
W 2016 r. podczas powodzi zginęli ludzie. Dlatego potrzebujemy zrównoważonego zabezpieczenia przeciwpowodziowego oraz walki ze smogiem. Jednocześnie wspierane przez gminę inwestycje w odnawialne źródła energii i termomodernizację pozwolą w przyszłości obniżyć opłaty za mieszkanie. Dlatego:
  • budowa zbiorników retencyjnych to zbyt mało: należy zaprzestać betonowania koryt potoków, wycinki lasów i zabudowywania stromych stoków, co powoduje nieodwracalny wzrost zagrożenia powodziowego,
  • zamiast betonowania potoków będziemy stosować ekologiczną stabilizację rzeki (np. jazy bukłakowe, liczne małe spiętrzenia, nadrzeczne rozlewiska i torfowiska itp.), jest ona nie tylko bardziej przyjazna dla środowiska, lecz także tańsza,
  • będziemy chronić zwłaszcza naturalne lasy łęgowe, które doskonale zatrzymują wodę,
  • z Lasami Państwowych będziemy negocjować taki plan wycinek, by jak najbardziej chronić potencjał retencyjny, wykorzystamy także do tego celu opiniowanie przez miasto Planów Urządzania Lasu,
  • przy ustalaniu wysokości odpływów z nieruchomości będziemy nie będziemy brać pod uwagę wartości średnich spływu, ale maksymalne, ponieważ to one powodują powodzie miejskie.na prywatnych działkach za zgodą ich właścicieli, przy wsparciu finansowym tworzyć będziemy odpowiednie powierzchnie retencyjne (małe zbiorniki, trawniki retencyjne itp.), wymaga to nowelizacji zapisów stosownych planów przestrzennych, zaś w nowych planach dla gruntów inwestycyjnych wpisania obowiązkowej retencji,
  • pozwolenia na budowę będą musiały zawierać opinię Gdańskich Wód,
  • skończymy z praktyką odstępowania od obowiązkowej minimalnej powierzchni biologicznie czynnej na wniosek deweloperów,
  • małe zbiorniki retencyjne będziemy lokować także pod trawnikami, parkingami itp.,
  • przy obiektach retencyjnych będziemy w wybranych miejscach konstruować odstojniki i separatory dla zanieczyszczeń – tak, by zatrzymywać nie tylko wodę powodziową, lecz także wiążące się z nią zanieczyszczenia zebrane z ulic,
  • przekształcimy miejskie trawniki w miejskie łąki kwietne, w tym łąki retencyjne na naniesionej sztucznie glebie torfowej, o charakterze w dużej mierze naturalnym, co zwiększy ochronę przeciwpowodziową, zapewni lepsze wchłanianie zanieczyszczeń i obniży koszty utrzymania,
  • przy planowaniu nowych wieżowców będziemy uwzględniać korytarze migracyjne ptaków,
  • sprzeciwiamy się dalszej rozbudowie Portu Północnego kosztem plaży na Stogach,
  • utworzymy dodatkowe przejścia dla małych zwierząt pod ulicami i polepszymy planowanie korytarzy migracyjnych dla zwierząt,
  • będziemy rozwijać szkolne ogrodnictwo i sadzić drzewa owocowe przy boiskach,
  • ograniczymy nadmierne solenie bocznych dróg zimą na rzecz odpłużania i posypywania żwirem lub piaskiem.

Deklarujemy:

  • inwestycje miasta w termomodernizację budynków mieszkalnych, a nie tylko publicznych,
  • podłączenie budynków do miejskiej sieci ciepłowniczej,
  • zwiększenie dopłat na wymianę kotłów, zamianę ogrzewania węglowego na inne systemy grzewcze wraz z programem osłon,
  • zwiększenie zaangażowania Miasta w produkcję taniej energii, w odnawialne źródła energii (Gdańsk należy do miast, które w najmniejszym stopniu wspierają energetykę prosumencką),
  • priorytet dla finansowania z środków Regionalnego Programu Operacyjnego oraz Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko wydatków na poprawę efektywności energetycznej,
  • kontrolowanie kosztów spółek komunalnych oraz ich polityki amortyzacyjnej.

Gdańsk Lepszej Opieki

Zapewnienie opieki nad dziećmi należy do samorządu. Nie wystarczy jednak powiedzieć, że mamy żłobki i przedszkola. Gdańszczanie wskazują, że brakuje miejsc w tańszych publicznych żłobkach, a do publicznego przedszkola trzeba czasem pokonać daleką drogę. System opieki przedszkolno – żłobkowej musi uwzględniać: dostępność finansową, bliską lokalizację i równość szans.
W Gdańsku mieszka ponad 100 tyś. osób w wieku poprodukcyjnym, 60 tyś. z orzeczeniem o niepełnosprawności. Tymczasem w Mieście funkcjonuje zaledwie 7 dziennych domów opieki na kilkaset osób, a z usług opiekunek w domu korzysta ok. 1300 osób. Zapewnienie wsparcia opiekuńczo – pielęgnacyjnego osobom zaawansowanym wiekiem, niepełnosprawnym i ich rodzinom jest jednym z najważniejszych obowiązków samorządu, ale realizowanym w niewielkim zakresie. Musimy to zmienić, to miara wartości naszej cywilizacji. Dlatego:
  • we współpracy z radami dzielnic i organizacjami działającymi na ich terenie sporządzimy diagnozę problemów oraz potrzeb w zakresie opieki i wsparcia dla dzieci, osób niepełnosprawnych, starszych, chorych, aby dostosować do nich funkcjonowanie instytucji i wysokość środków,
  • ocenimy skuteczność działań gdańskich usług oraz instytucji opieki, aby dopasować ich ofertę do zdiagnozowanych potrzeb: dotyczy to m.in. usług opiekuńczych, warsztatów terapii zajęciowej, placówek wsparcia dziennego dla dzieci i młodzieży, ośrodków wsparcia, zespołu interdyscyplinarnego ds. przeciwdziałania przemocy w rodzinie, procedury Niebieskiej Karty, działalności Gdańskiego Centrum Przeciwdziałania Uzaleznieniom, Gdańskiego Ośrodka Promocji Zdrowia,
  • utworzymy w każdej dzielnicy, co najmniej jeden ośrodek wsparcia: ośrodek dziennego pobytu dla osób, które potrzebują częściowej pomocy w funkcjonowaniu, w tym ośrodek wsparcia i rehabilitacji dla młodych, dorosłych niepełnosprawnych, którzy nie kwalifikują się do warsztatu terapii zajęciowej, zakładu pracy chronionej, czy pracy na wolnym rynku (m.in. osoby ze sprzężonymi niepełnosprawnościami, także w normie intelektualnej, część osób z autyzmem oraz osoby z innymi zaburzeniami, które nie mogą samodzielnie funkcjonować i wymagają profesjonalnej opieki),
  • w każdej dzielnicy powinna funkcjonować przynajmniej jedna placówka wsparcia dziennego opiekuńczo – specjalistyczna i wysokospecjalistyczna (np. dzieci niepełnosprawne, uzależnione), w tym klub dla młodzieży adekwatnie do diagnozy potrzeb w danej dzielnicy,
  • uzupełnimy opiekę środowiskową w domu (usługi opiekuńcze) o kompleksowe usługi Międzysektorowego Zespołu Opieki, złożonego – w zależności od potrzeb – ze specjalistów: fizjoterapeuty, rehabilitanta, dietetyka, pielęgniarza,
  • w ramach zadań Międzysektorowego Zespołu Opieki wykonywane będą usługi „złotej rączki”: drobnych napraw i remontów dla osób starszych, samotnych, niepełnosprawnych,
  • wprowadźmy zasadę „złotówka za złotówkę”, która polega na tym, że do każdego 1 zł na likwidację barier architektonicznych z dotacji celowej PFRON dodamy 1 zł. środków własnych samorządu,
  • uprościmy sposób wnioskowania o środki i usługi z MOPR, urzędu pracy i innych jednostek miejskich.

Część budżetu Gdańskiego Centrum przeciwdziałania uzależnieniom przeznaczymy na:

  • stworzenie centrum kompleksowego wsparcia dla osób doświadczających przemocy oraz w którym będą miejsca pobytowe, dyżury lekarzy, np. gabinet ginekologiczny, psychologa, opieka nad dziećmi o charakterze przedszkolno-żłobowym,
  • miejskiego asystenta osoby pokrzywdzonej, osoby przeszkolonej z przepisów i procedur związanych z postępowaniem w przypadku przemocy, do kontaktu i współpracy z policją, zwłaszcza z pionem dochodzeniowo-śledczym policji z komisariatów miejskich,
  • zagwarantujemy prawo rodziców do umieszczenia dziecka w przedszkolu blisko domu, na wzór rejonizacji szkół, przypadku braku miejsc w przedszkolach samorządowych należy „wykupić” miejsca w placówkach prywatnych znajdujących się najbliżej miejsca zamieszkania, nie zaś w odległych dzielnicach,
  • sprzeciwiamy się oddawaniu prywatnym podmiotom wybudowanych za publiczne pieniądze szkół i przedszkoli oraz dobrowolnemu dla miasta (niewynikającemu z ustawowego obowiązku) ich dotowania, środki te przeznaczymy na budowę samorządowych żłobków. Zamiast bonu żłobkowego – budujemy nowe żłobki.

Gdańska miastem konkurującym wiedzą, a nie niskimi płacami

Nie możemy pozwolić sobie na konkurowanie na rynku polskim, europejskim i globalnym niskimi płacami i słabymi standardami socjalnymi. Chcemy Gdańska rozwijającego nowe technologie, wspierającego innowacyjną gospodarkę i sprawiedliwe zatrudnienie.
  • dofinansujemy z środków Miasta opłaty patentowe i przedłużenie patentów,
  • stworzymy możliwość obejmowania przez Miasto Gdańsk udziałów w instytucjach wdrażających patenty,
  • zwolnimy od podatku od nieruchomości przedsiębiorców inwestujących w nowoczesne technologie i innowacyjne rozwiązania,
  • przy zlecaniu zadań podmiotom niepublicznym bezwzględnie przestrzegać będziemy klauz społecznych, limitów umożliwiających wykonywanie zadań na właściwym poziomie,
  • wprowadzimy długoletnie umowy z organizacjami pozarządowymi na finansowanie
    powierzonych zadań,
  • zrezygnujemy z outsourcingu usług u prywatnych przedsiębiorstw w instytucjach miejskich, zapewniając wszystkim uczciwe zatrudnienie w oparciu o umowę o pracę,
  • zorganizujemy instytucjonalne wsparcie w przeciwdziałaniu mobbingowi i molestowaniu w miejscu pracy dla pracowników i pracodawców, wypełnimy w ten sposób lukę powstałą na skutek niskiego zaangażowania Państwowej Inspekcji Pracy w te sprawy.